بسیاری از اتفاقات دنیا خارج از کنترل شما است؛ و پذیرش آن میتواند سخت باشد.
به پیشبینیهای بازار فکر کنید. ما در آنها بسیار بسیار بد هستیم. توانایی ما برای پیش بینی رکودها هم خیلی بهتر نیست؛ و از آن جاکه رویدادهای بزرگ ناگهان ایجاد میشوند، پیشبینیها ممکن است بیشتر از فایده ضرر داشته باشند و در دنیایی رویدادهای پیش بینی نشده بیشتر نتایج را کنترل میکنند، توهم پیشبینیپذیری وقایع را ایجاد کنند. کارل ریچاردز مینویسد: “ریسک چیزی است که وقتی فکر میکنید به همه چیز فکر کرده اید، باقیمانده است.”
مردم این را میدانند. سرمایهگذاری را ندیدهام که واقعاً فکر کند پیشبینیهای بازار در کل دقیق یا مفید هستند. اما هنوز هم تقاضای زیادی برای پیشبینیها، از رسانهها و هم از مشاوران مالی وجود دارد. چرا؟
فیلیپ تتلاک، روانشناس زمانی نوشت: “ما نیاز داریم که باور کنیم در جهانی پیش بینی پذیر و کنترلپذیر زندگی میکنیم؛ بنابراین به افرادی معتبر که قول میدهند این نیاز را برآورده کنند روی میآوریم”.
ارضای آن نیاز راهی عالی برای بیانش است. این که بخواهیم باور کنیم کنترل خودمان را در دست داریم تمایلی عاطفی است که باید برآورده شود؛ نه یک مشکل تحلیلی که بتوان آن را محاسبه و حل کرد. توهم کنترل بیشتر از واقعیت عدمقطعیت متقاعدکننده است. بنا بر این به داستانهایی در مورد این که نتایج در کنترلمان هستند میچسبیم.
بخشی از این موضوع به سبب اشتباهگرفتن زمینههایی که مربوط بهدقت هستند با مسائل مرتبط با عدمقطعیت است.
منبع : انستیتو لیبرتی
یکی از نقلقولهای مشهور کارل ریچاردز درباره پول این است:
“افرادی که پول را درک میکنند، آن را به دست میآورند. افرادی که درک نمیکنند، آن را پرداخت میکنند.”




