پاسخ کوتاه به این سؤال این است: بله، البته با در نظر گرفتن شدت بیماری، مرحله درمان و نوع مسئولیت.
افراد مبتلا به افسردگی تواناییهای فکری، تخصصی و اخلاقی خود را از دست نداده اند. بسیاری از خلاقترین، مسئولیت پذیرترین و موفقترین افراد تاریخ و دنیای امروز با افسردگی دست و پنجه نرم کرده اند. با این حال، تصمیم گیری در این مورد نیاز به یک نگاه واقع بینانه و دلسوزانه دارد.
۱. شدت افسردگی تعیین کننده اصلی است
افسردگی یک طیف است و نمی توان برای همه افراد نسخه یکسانی پیچید:
– افسردگی خفیف یا عملکردی: بسیاری از افراد دچار افسردگی خفیف یا افسردگی با عملکرد بالا هستند. آنها در ظاهر کاملاً عادی رفتار می کنند، کارهای خود را انجام می دهند و حتی مسئولیتهای بزرگی دارند، هرچند در درون خود با رنج عظیمی روبرو هستند. سپردن مسئولیت به این افراد نه تنها مشکلی ایجاد نمی کند، بلکه تعهد کاری آنها اغلب بسیار بالا است.
– افسردگی متوسط: در این مرحله، فرد ممکن است دچار افت تمرکز، خستگی مفرط و تاخیر در کارها شود. این افراد به حمایت، مهلتهای زمانی منعطفتر و گاهی کاهش حجم کار نیاز دارند.
– افسردگی شدید: در دوره حاد افسردگی شدید، مغز دچار اختلال شناختی جدی می شود (کاهش شدید تمرکز، ناتوانی در تصمیم گیری، کندی روانی-حرکتی و ناامیدی عمیق). در این مرحله، سپردن مسئولیتهای حساس و پرفشار اصلاً به صلاح نیست؛ چرا که هم احتمال خطا بالا می رود و هم شکست در انجام مسئولیت، احساس بی ارزشی بیمار را تشدید کرده و او را به عمق بیشتری از افسردگی می برد.
