برای شقاق، ملینهایی که معمولاً `بی خطرتر و رایجتر` حساب می شوند، آنهایی هستند که مدفوع را `نرم` می کنند و زور زدن را کم می کنند، نه ملینهای خیلی شدید و دل پیچه آور.
معمولاً این موارد بیشتر استفاده می شوند:
`پسیلیوم` یا اسفرزه
– از ملینهای حجیم کننده است
– با جذب آب، مدفوع را نرمتر و منظم تر می کند
– اگر با آب کافی خورده نشود، می تواند یبوست را بدتر کند
– برای خیلی از افراد انتخاب خوبی است
`پلی اتیلن گلیکول` یا `PEG`
– از ملینهای اسموتیک و نسبتاً پر کاربرد است
– آب را داخل روده نگه می دارد و مدفوع را نرمتر می کند
– معمولاً برای یبوست و شقاق خوب تحمل می شود
`لاکتولوز`
– آن هم ملین اسموتیک است
– مدفوع را نرم می کند
– در بعضی افراد نفخ یا گاز می دهد، ولی رایج و نسبتاً بی خطر است
`دوکوزات`
– نرم کننده مدفوع است
– بیشتر برای کم کردن سفتی مدفوع استفاده می شود
– گاهی در شقاق یا بعد از درد شدید دفع تجویز می شود
`شیر منیزیم` یا بعضی فرآورده های منیزیم
– می توانند کمک کنند، ولی برای همه مناسب نیستند
– در افراد با بیماری کلیه یا بعضی مشکلات پزشکی باید با احتیاط مصرف شوند
چیزهایی که معمولاً `انتخاب اول` نیستند:
– `ملینهای محرک` مثل سنا یا بیزاکودیل
– گاهی لازم می شوند، اما ممکن است دل پیچه یا دفع ناگهانی بدهند
– برای مصرف طولانی یا خودسرانه معمولاً گزینه ایدهآل شقاق نیستند، مگر پزشک صلاح بداند
برای شقاق، معمولاً بهترین رویکرد این است:
– آب کافی
– فیبر غذایی
– در صورت نیاز یک `نرم کننده یا ملین ملایم`
– پرهیز از زور زدن
– درمان خود شقاق با پماد یا مراقبت موضعی
چند نکته مهم:
– اگر درد شقاق شدید باشد، حتی مدفوع نسبتاً معمولی هم دردناک می شود؛ پس فقط ملین کافی نیست
– اگر چند روز دفع نداشته ای، یا احساس می کنی مدفوع گیر کرده، بهتر است خودسرانه مصرف نکنی و پزشک راهنمایی کند
– اگر بارداری، دیابت، بیماری کلیه، یا مصرف داروهای دیگر داری، انتخاب ملین باید دقیقتر باشد
به طور خلاصه، از بین گزینه های رایج، `اسفرزه`، `PEG` و `لاکتولوز` معمولاً از انتخابهای ملایم تر و رایجتر برای شقاق و یبوست هستند.
