چه پمادهایی معمولاً برای شقاق تجویز می شوند
برای شقاق، پمادها معمولاً با دو هدف تجویز می شوند: `کم کردن درد` و `شل کردن اسپاسم عضله مقعد` تا زخم بهتر ترمیم شود.
پمادها و داروهای موضعی رایج:
لیدوکائین موضعی
– برای کم کردن درد و سوزش
– بیشتر اثر تسکینی دارد و علت اصلی را درمان نمی کند
نیتروگلیسیرین موضعی
– به شل شدن عضله مقعد و بهتر شدن خونرسانی کمک می کند
– می تواند به ترمیم شقاق کمک کند
– عارضه شایعش `سردرد` است
دیلتیازم موضعی
– یکی از درمانهای رایج شقاق مزمن
– اسپاسم عضله را کم می کند و معمولاً از بعضی داروها بهتر تحمل می شود
نیفدیپین موضعی
– شبیه دیلتیازم عمل می کند
– برای کاهش فشار عضله و کمک به ترمیم زخم استفاده می شود
پمادهای محافظ یا نرم کننده
– مثل وازلین یا کرمهای محافظ
– عبور مدفوع را کمتر دردناک می کنند، ولی درمان اصلی شقاق مزمن نیستند
گاهی پمادهای ضد التهاب یا ترکیبی
– بعضی پزشک ها در شرایط خاص تجویز می کنند
– اما مصرف خودسرانه، مخصوصاً `کورتون موضعی`، همیشه مناسب نیست و ممکن است در بعضی موارد پوست را نازکتر کند
نکته مهم:
– درمان فقط پماد نیست؛ اگر `مدفوع نرم نشود`، شقاق مدام دوباره باز می شود
معمولاً همراه پماد این موارد هم توصیه می شود:
– آب کافی
– فیبر مناسب
– نرم کننده مدفوع یا ملین ملایم در صورت نیاز
– نشستن در آب گرم
چه وقت باید معاینه شوی:
– اگر درد یا خونریزی ادامه دارد
– اگر بیشتر از چند هفته طول کشیده
– اگر توده، ترشح، تب، یا درد خیلی شدید داری
– اگر مطمئن نیستی شقاق است یا بواسیر یا مشکل دیگر
هشدار:
– پمادهای شقاق را بهتر است `با تجویز پزشک` مصرف کنی، چون انتخاب دارو به حاد یا مزمن بودن شقاق و وضعیت خودت بستگی دارد
– اگر داروی قلب، فشار خون، یا داروهای خاص مصرف می کنی، این موضوع مهم است.
