پرحرفی می تواند هم با هوش اجتماعی بالا همراه باشد و هم با هوش اجتماعی پایین؛ خودِ پرحرفی به تنهایی چیزی را ثابت نمی کند. تفاوت در این است که فرد پرحرف چقدر می تواند رفتار کلامی اش را با موقعیت و مخاطب تنظیم کند.
هوش اجتماعی یعنی چه؟
هوش اجتماعی یعنی توانایی فهمیدن و مدیریت کردن تعامل با دیگران، مثل:
درک احساس و نیاز طرف مقابل
خواندن نشانههای غیرکلامی مثل چهره، لحن، مکث، تماس چشمی
دانستن اینکه چه زمانی حرف بزنیم، چه زمانی گوش بدهیم
حفظ مرزها، احترام و نوبت در گفتگو
تطبیق سبک صحبت با سن، مقام، فرهنگ و حالِ مخاطب
پرحرفی وقتی با هوش اجتماعی بالا همراه است
اینجا فرد زیاد حرف می زند، اما خوب ارتباط می گیرد و دیگران از گفتگو با او خسته نمی شوند.
نشانهها:
می فهمد چه وقت باید مکث کند
به واکنشهای طرف مقابل توجه می کند و سرعت و حجم حرف را تنظیم می کند
سؤال می پرسد و واقعاً گوش می دهد، نه فقط منتظر نوبت خودش است
نوبت گفتگو را رعایت می کند و وسط حرف نمی پرد
محتوا را متناسب با موقعیت انتخاب می کند
اگر احساس کند طرف مقابل خسته یا معذب شده، موضوع را عوض می کند یا گفتگو را جمع می کند
نتیجه:
پرحرفی او بیشتر به شکل گرم بودن، صمیمیت و توانایی ارتباط گیری دیده می شود.
