امید

در نظریه یادگیری اجتماعی بندورا[۱] و به ‌ویژه در مفهوم خودکار آمدی[۲]، امید به‌ عنوان یک سازه مجزا تعریف نشده، اما به‌ طور عمیق و بنیادی در این نظریه حضور دارد. بسیاری از روانشناسان امروز می گویند: «اگر بخواهیم امید […]

در روانشناسی، امید یک «احساس ساده» نیست؛ یک سازهٔ علمی، سنجش ‌پذیر و بسیار قدرتمند است که بر مغز، رفتار، درمان و حتی فیزیولوژی انسان اثر می ‌گذارد. به همین دلیل در شاخه ‌های مختلف روانشناسی – از روانشناسی مثبت،

«امید» یک واژهٔ کاملاً ایرانی و بسیار کهن است. این واژه از ریشهٔ اوستایی و پهلوی می ‌آید و سابقه ‌اش به چند هزار سال پیش می‌ رسد -دورانی که هنوز خط و کتابتِ منظم وجود نداشت. ۱- ریشهٔ کهن

امید» فقط یک احساسِ خوب یا خوشبینی ساده نیست؛ بلکه در روانشناسی یک قدرت ذهنی ـ انگیزشی محسوب می ‌شود. چیزی که انسان را به جلو هل می ‌دهد، حتی وقتی شرایط سخت یا تاریک است. تعریف علمی امید چیست؟