امید» فقط یک احساسِ خوب یا خوشبینی ساده نیست؛ بلکه در روانشناسی یک قدرت ذهنی ـ انگیزشی محسوب می شود. چیزی که انسان را به جلو هل می دهد، حتی وقتی شرایط سخت یا تاریک است.
تعریف علمی امید چیست؟
طبق نظریهٔ «چارلز اسنایدر»، امید از دو جزء اصلی ساخته می شود:
۱) مسیرها[۱]
توانایی ذهن برای پیدا کردن راه های مختلف برای رسیدن به یک هدف.
وقتی امید دارید، اگر یک مسیر بسته شود، ذهنتان راه دیگری پیدا می کند.
۲) انگیزه[۲]
باور به اینکه می توانم جلو بروم؛ انرژی درونی برای تلاش کردن.
امید = داشتن هدف + یافتن راه + باور به توانایی ادامه دادن
تعریف احساسی ـ انسانی از امید چیست؟
امید آن نوری است که قبل از روشن شدن چراغ دیده می شود. حسی است که می گوید: «ممکن است… هنوز ممکن است.»
امید یعنی باور به اینکه یک آینده بهتر از میان خاکستر امروز می تواند سر برآورد.
امید یعنی صدایی آرام که وقتی همه چیز می گوید «تمام شد»، می گوید: «باز هم امتحان کن.»
امید چه چیز نیست؟
- امید توهم نیست.
- امید دروغ گویی به خود نیست.
- امید فرار از واقعیت نیست.
- امید جوگیر شدن نیست.
امید یک نیروی واقعیِ روانی است که ثابت شده است:
- مقاومت انسان را بالا می برد
- از افسردگی جلوگیری می کند
- درد را کمتر می کند
- عملکرد مغز را بهتر می کند
امید در لحظه های تاریک
امید هنگامی که آرامش دارید، نمی آید؛ در تاریکی زاده می شود، زمانی که ذهن انسان دارد مرز نابودی را لمس می کند.
به همین دلیل است که می گویند: «امید جسارت می خواهد.»
[1] Pathways Thinking
[2] Agency Thinking




